دلم میل نوشتن کرد . . .

و1404بعد از مدت ها قصد نوشتن کردم با حس های خوب وبد باکلی سیاه و سفید روزی فکر میکردم 30سالگی برای بزرگتر هاست والان 32ساله ای هستم که هیچ بزرگی ندارم وپر از تناقض هستم امشب از سر دلتنگی چشم آبیمون اینجا اومدم و دلم براش کلی تنگ بود و بهونه ای شد برای حرف زدنم و رفع خستگیام هیچ وقت چنین روزایی رو برای خودم تصور نمیکردم ولی دیدم که جایی میرسی به خودت میگی چی فکر میکردیم وچی شددرون حس وحالم پر از تنش های عجیبه مغزم خسته وروحم خسته تر ولی تمام تلاشم اینه برای عزیزای دوست داشتنیم آدم بدی نباشموقتی...

بعداز مدت ها اومدم اینجا هنوز وفادار اینجام جاییه که خوده خودمم روزگارم خیلی عجیب شده ولی حسای خوبی دارم بهش دوس ندارم به روزای بدم فکر بکنم همین که خدا هوامو داره می ارزه به تموم دنیا بهم فهموند به وفای آدماش اعتباری نیست فهموند که فقط وفقط به خودم اتکا داشته باشم بدی دیدم بد نکنم.چون قرار نیست مثه بقیه باشم قراره خودم باشم پ.ن:امروز زادروز سهیل بچه داداشمه 6سالش پر شد چقدر زود عمر میگذره وقتی اومدش من یه پشت کنکوری بودم علان کنکور برام یه خاطره شده روزای خوب روزای بد آدمای خوب آدمای بد همشون میشن خاطره ودرس عبرت میام مینویسم چون نوشتنو دوس دارم عمو جون زادروزت خجسته آرزو مند آرزوهات ...