هیچکسی بامن یار نبود.
هرکی که گفت هستم نبودش
همش چرنده
من بدترین آدم روی کره زمین
بابا, شماها که خوب بودید چرا؟
واقعا چرا؟
من حق هیچ چیزی واسه خودم ندارم.
اونا که دوس دارن خوب باشنم نمیذارن با همه رفتاراشون دوس دارن هرچی که دوس دارن از زبونم بشنون.
حرفام یادم میره.
چقد حقیره اون آدم که نتونه از خودش دفاع کنه.
ومن آدمی هستم پر از سکوت.
حقیرنیستم.ولی سکوتم جلوی آدما کوچیکم کرده.
دلم پره از دست خودم.همه.
همیشه من مقصر نیستم.
تاحالا یک بار بامن صادق بودید؟
ی بار خودتون بودید؟
واسه کسی که همیشه خودش بوده؟
لعنت به من که غیر از این چیزی ک گفتم ونشون دادم چیزه دیگه بوده باشم.
این عذابم میده.ناراحتم میکنه.
ولی من خودمم حتی اگه پست ترین باشم.
از دوستان عزیزم معذرت میخوام،که زیاد خودمم.
وای که چقد دلم میخواد بشم اون آدمی که همه فک میکنن هستم.ولی امان از اون وقتی که اون آدم بشم.
پست.پست.پست.
پست نباشیم
اینارو نوشتم که فقط بگم هنوزم همون آدم بد قدیمم.
آدمی که هیشکی براتون نباشه هستم.
فقط ی گزینه باشم.گزینه آخر.
وقتی که راهی به جایی نداشته باشید.
واون آخر کار تو بشی اون آدم بدی که بخاطرش بقیه بدشدن.ای بابا
هی فلانی گاهی کمی . . .
خودت باش
برچسب:
نویسنده: یوسف کریمیپور