نقطه سرِخط

اینقدی بزرگ نشدم که صبور باشم ولی خب صبر کردنم یادگرفتم میدونم دیگه کجا حرف بزنم اونجا که همه فکرمیکنن ساکتم و حرفی ندارم واسه گفتن و دفاعی ندارم تازه من شروع میشم اونجا نوبت منه.نمیخوام اونی بشم که بقیه دوست دارن ولی خب بشم خیلی خطر داره

بگذار
ابر سرنوشت
هرچه میخواهد ببارد
ما چترمان خداست