دلم میسوزد و زدستم ...

من کم نذاشتم نمیذارمم ولی خب شاید نمیبینید روزگار میگذره ورق میخوره نوبت منم میشه اهل اذیت وانتقام نیستم ولی خب دوست دارم جواب چراهای زندگیمو از زبون کسایی که حس میکردم زندگیم بودن بدونم،من تو زندگیم هیچوقت مال دنیا برام مهم نبوده ونیست.اینو همه ی اونایی که باید بدونن میدونن و تویی هم که،میخونی میدونی من این برام مهم نیست.دنبال اثبات خودم،نیستم ولی خب اونجایی که همه پشتتو خالی کردن من نامردی نکردم ناراحتم ناراحت از اینکه نباید به اینجا میرسید،واسه کسی که حاضر بودم جونمو بدم حالا ناراحت باشم ازش،ببین من هنوزم جونمو برات میدم .مهم نیست که تو چی شدی و باکیا میگردی و چرا این شدی و به من دروغ میگی،من امیرحسینم حرفم دوتا نمیشه زیرش،نمیزنم پاپس نمیکشم.برادرمی خواهرمی زنمی رفیقمی یا بودی من هنوز آدمیم که میشناختی ومیشناسی.من ته همشو دیدم ولی خب قرار نیست من شبیه شماها بشم.شاید سختی کشیدید وبدی دیدید ولی من بی شرف عالمم اگه جایی بد کرده باشم.کم برداشتم و برمیدارم که بقیه خوشحال باشن.نگا به سروصدا کردنم نکنید.ببینید کجا به نفع من شد؟اونجا که،همه فرار میکردن و زندگی براشون مهم بود من موندم پا پس نکشیدم،من پشت نکردم،اونجایی که دیدم پشتم چیا گفتید،خرابم کردید و فهمیدم چیزی جز رفاقت دیدید ...؟

کمکتون دادم حتی بدتر از اینی که بودم نشون دادم تا شماها ناراحت نباشید.ولی ته این داستان عذابم میده چرا حتی یک بار اشتباهات خودتون رو گردن نگرفتید،من بد شما که خوبید چرا گذاشتید من به اینجابرسم.سکوت کردم همیشه.همیشه برام عذاب آور بوده این سکوت به قیمت از دست دادن تموم شده ولی خب،زمان که به آدما دروغ نمیگه؟میگه؟منو زمان دنباال انتقامیم،شاید زمانی نباشم که ببینم ولی این عذاب وجدانه منه که همیشه آزارت میده.پیش خودت فک کردی همیشه حق با توس چون من خندیدم دیوونه بازی در آوردم و حرفی نزدم.نه هیچوقت حق باهات نبود.من نمیخواستم تو ناراحت باشی

هی فلانی هایی که فک میکنید باشما نبودم ویه نفر دیگس.

با خود خودتم

هی فلانی گاهی کمی بر نگرد به مسیرت ادامه بده

زمین خوردی من بلندت میکنم