یه عصر سرد زمستونی ولی بایه دل گرم مینویسم
آخرین نگاه از فصلای 95
سردی وسوزش آزار
وبعدش بهار وقشنگیاش
زمستون وپاییز وسردیاشو غروباش از یاد میره و فراموش...
جه زود دیر میشه و میگذره
عمره آدمی مثه برق وباد میگذره
کسی نمیگه چرا گذشت و نگذشت
فقط یه چیز یادشون میمونه خوبی وبدیا
کاش بتونیم واسه هم خووووب باشیم
ادای خوبارو در نیاریم
این چیزا تو ذهن آدم میمونه
کاش آخر این سوز بهاری باشد...